25-jarig Jubileum

Zaterdag 17 september was dan eindelijk de langverwachte (steeds uitgestelde) 25-jarige jubileumdag van de NRHB.

De voorbereidingen waren al een tijdje in volle gang, maar wat er nou precies zou gebeuren dat werd niet helemaal duidelijk, dus hebben we maar afgewacht en alles op ons af laten komen.

Alleen de locatie was wel bekend. Voor mij een onbekende locatie, maar wat ik begreep zou het erg leuk moeten zijn. Nou, eerlijk is eerlijk, het is een soort speelparadijs voor hond en geleiders. Er is ruimte en mogelijkheid om van alles met je hond te doen.

Om 10 uur werden we ontvangen met een bak koffie, of thee in de kantine van het bedrijf dat geregeld is door MAAS RESCUE DOGS (dank daarvoor…).

Om kwart over 10 werden we welkom geheten door Ben (voorzitter NRHB) en daarna heeft André de groepen bekend gemaakt en kon het feest beginnen.

Oh ja…nog even overleggen wie naar welk stuk terrein zou gaan, dat is dan ook wel weer handig 😊

Onze groep is gestart bij de containers(huisjes) helemaal achterop het terrein.

We hadden in onze groep Joop met Chico en Blits, Ben met Raff, Angelique met Exo en Timber, Martin met  Quill, Cateleijne met Sproet en Duplo, René met Cooper (en René liep af en toe naar de andere groepen), Richard zonder hond, en ikzelf (Ariënne) met Jellow.

Joop wilde met Chico nog even oefenen voor de wedstrijd van volgende week, dus die heeft een kleine oefening in de vlakte gedaan, dit deed Chico prima, dus dat moet goed gaan komen…

Daarna in de gebouwen getraind op gestructureerd kamers afzoeken.

Ze sprongen allemaal naar binnen en vergaten de 1e kamers, maar de wind kwam achter hen aan, dus weer omdraaien en dan toch het slachtoffer vinden.

Wat een plezier hadden de honden in het zoeken, ieder op zijn niveau, en wij genoten mee.

Ben, René en Joop hebben een zoeking gedaan in de gebouwen.

Dat ging ook prima heb ik gehoord (ik was slachtoffer dus heb ze niet echt zien werken), de baasjes waren tevreden en hadden er plezier in, en dat is waar het om gaat.

Na deze sessie was het alweer tijd om te gaan lunchen in de kantine, dus togen we daar heen en kwamen alle groepen weer bij elkaar. Grote tafel gemaakt en allemaal bij elkaar.

In de middag hebben we een ander stuk terrein gedaan met allemaal hallen waar heel veel veelucht in hing. Is dit nu wel of niet moeilijk voor een hond?

Ondertussen was Niki met Jip ook aangekomen en heeft zich bij ons aangesloten.

Zij heeft in de middag de spits afgebeten met zoeken naar de slachtoffers.

Daarna heeft iedereen ook een zoeking gedaan naar 2 slachtoffers.

Zo leuk om te zien hoe elke hond weer anders reageert op de omstandigheden die er zijn.

Ik geniet daar elke keer weer van (en leer daar ook steeds weer van). Ik hoop dat dit voor iedereen zo is….

Toen deze ronde af was zijn we nog naar een trap gegaan waar je de hond in een draagzak kon doen en die takelen naar boven, dit blijft spannend voor de honden, maar zeker ook voor de baasjes.

Om te ontstressen nog een verwijzing erachteraan. Je ziet de honden bijna zichzelf afvragen wat ze nou moeten doen.

Maar als ze het weer weten gaan ze als een banaan 😊

De tijd gaat snel, want het is alweer tijd om richting het eten te gaan.

Verder was er ook nog een berg puin, een donker verstek en hoog verstek.

Kortom tijd te kort om alles te doen.

Dus komen we vast nog een keer terug op dit terrein.

Dan nu maar naar de kantine waar we alle andere weer tegenkwamen.

Nog even bijkletsen, evalueren en toen is er een deel weg gegaan.

Iedereen die overbleef heeft genoten van een BBQ (in de schuur ivm het mindere weer) en binnen eten. Het eten was ook weer goed verzorgd.

Kortom het was een gezellige, goed georganiseerde dag.

Het weer heeft ook mee gezeten, in de ochtend een klein beetje regen en tijdens het eten weer, maar we konden naar binnen.

MAAS RESCUE DOGS (René) dank voor het regelen van de locatie.

André dank voor het organiseren.

Verder dank ik iedereen die er aan mee heeft geholpen dat alle honden hun “werk” konden doen, dus deelnemers.

Zij ook bedankt voor de gezelligheid en de leerpuntjes.

En dank voor degene die de oefeningen uit heeft gezet en de slachtoffers heeft verstopt.

Natuurlijk vergeet ik iemand…bij deze, ook jullie bedankt…

Dit verhaal gaat voornamelijk over onze groep, maar ik denk dat het ook voor de andere zo’n dag is geweest.

Ieder die er niet bij was, ik hoop dat jullie een volgende keer wel kunnen komen.

Het is leuk om te sparren met mensen van een andere vereniging.

Om alle kennis uit te wisselen en daar iets moois en bruikbaars voor jezelf uit te halen.

Groetjes Ariënne

Geef een antwoord